سو” دئییبدیر منه اولده،آنام “آب” کی، یوخ!

“یوخو”اویرتدی اوشاقلیقدامنه،”خواب” کی،یوخ

ایلک دفعه کی،”چورک”وئردی منه “نان” دئمه دی

 ازلیندن منه “دوزدانه”، “نمکدان” دئمه دی

آنام ،”اختر” دئمه یبدیرمنه،”اولدوز “دئییب او

 سو دوناندا،دئمه ییب “یخ”دی بالا،”بوز”دئییب او

 “قار” دئییب ،”برف” دئمه ییب،”دست” دئمه ییب”ال”دئییب او

منه هئچواخت “بیا” سویله مه ییب،”گل”دئییب او

 یاخشی خاطیرلاییرام، یاز گونو آخشام چاغی لار

باغچانین گون باتانیندا کی، ایلیق گون یاییلار

 گل: دییه ردی، داراییم باشیوی ای نازلی بالام!

 گلمه سن گر، باجی یین آستاجا زولفون دارارام

 او دئمه زدی کی ،”بیا شانه زنم بر سر تو”

 “گر نیایی بزنم شانه سر خواهر تو”

 بلی، داش یاغسادا گویدن، سن اوسان منده بویام

 وار سنین باشقا آنان، واردی منیم باشقا آنام

 اوزومه مخصوص اولان باشقا ائلیم واردی منیم

 ائلیمه مخصوص اولان باشقا دیلیم واردی منیم

 ایسته سن قارداش اولاق ،بیر یاشایاق، بیرلیک ائدک

وئریبن قول-قولا، بوندان سورا بیر یولدا گئدک

 اولا، اوزگه کولک لرله گرک آخمایاسان

 ثانیا، وارلیغیما، خالقیما خور  باخمایاسان

 یوخسا گر زور دییه سن ملتیمی خوار ائده سن

 گون گلر، صفحه چونر، مجبور اولارسان گئده سن.